تبلیغات
تمدن پرشکوه ایران باستان - نگاره‌ی كورش بزرگ زیر باد و باران، رو به نابودی است


«انسان بالدار» می‌پرد




سنگ‌نگاره‌ی «انسان بالدار» در پاسارگاد كه سال‌هاست آن را به نام كورش بزرگ، بزرگ‌شاه هخامنشی، می‌شناسیم، این روزها باید آن‌اندازه چشم تیز كرد تا شاید بال‌هایش را دید، تا شاید تاج نهاده بر سرش را دید، تا شاید دست‌های افراشته‌اش را دید.


سنگ‌نگاره‌ی انسان بالدار در كاخ بارعام در پاسارگاد، هر روز رنگ‌پریده‌تر از دیروز، گردشگران را میزبان است.  این سنگ‌نگاره گویا می‌رود تا به نوشته‌ای بپیوندد كه یكصد و اندی سال پیش بر بالایش و بود و اكنون نیست. به گفته‌ی سیاوش آریا از دوستداران میراث فرهنگی، اگر پاسداشت این سنگ‌نگاره به شیوه‌ی‌ كنونی ادامه یابد، بودنش دیری نخواهد پایید. 
سیاوش آریا پس از تازه‌ترین دیدارش از پاسارگاد و سنگ‌نگاره‌ی انسان‌بالدار، با ابراز نگرانی از فزونی آسیب‌ها و محوی بیش از پیش این سنگ‌نگاره گفت: «دیگر حتا از نزدیک هم نمی‌شود بخش‌ها و اجزای انسان بالدار را دید.»
سیاوش آریا با گلایه از بی‌توجهی‌ها گفت: «سرپناهی كه بر این سنگ‌نگاره‌ی باستانی گمارده‌اند، او را از باد و باران و گزند بوران در امان نمی‌دارند، تنها شاید اندكی از تابش آفتاب، كورش بزرگ را، پناه باشند.»
آریا، با اشاره به این‌كه نفوذ باران و یخ‌زدگی‌ آب درون درزها و ترك‌ها و فشاری كه از این یخ‌زدگی پدید می‌آید به ویرانی سنگ‌نگاره‌ خواهد انجامید، گفت:‌ «گواه این گفته، ‌آسیبی است كه به سنگ‌نگاره رسیده است و كسانی كه پیش از این انسان‌بالدار را دیده باشند، آن را به روشنی لمس می‌كنند. »
او با اشاره به این كه پیش از این، گفته ‌بودند كه برای پیشگیری از آسیب‌ها، «انسان‌بالدار» به موزه‌ی ملی برده می‌شود، گفت: «سال‌ها از آن وعده گذشته است و كورش بزرگ همچنان باید سرما و گرما، بوران و توفان را به جان بخرد.»
 سنگ‌نگاره‌ی انسان‌‌بالدار از آن روی به نام كورش بزرگ مُهر خورده است كه پیش از این بر بالایش، سنگ‌نوشته‌ای به ٣ زبان با این درونمایه، حك شده بود: «من كوروش، شاه هخامنشی».
نخستین‌بار نوشته‌ی بالای سنگ‌نگاره را جیمز موریه و سر ویلیام اوزلی در بازدیدشان از پاسارگاد به سال ١٨١١ میلادی، ثبت كردند. اما دیرگاهی است كه از سنگ‌نوشته خبری نیست. گویا واپسین‌باری كه «من كورش، شاه هخامنشی»، دیده شده، سال ١٨٦١ میلادی بوده است. 
مجموعه‌ی پاسارگاد سال‌هاست كه به سیاهه‌ی یادمان‌‌های جهانی پیوسته است، بر همین‌پایه انتظار می‌رود كه از یادمان‌‌های درون این گستره، نگهداری بهتری شود مبادا روزی فرا رسد كه نگاره‌ی انسان‌بالدار به سنگ‌نوشته‌ای بپوندد كه روزی روزگاری بر بالای سرش بود و امروز نیست.

 


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر