تبلیغات
تمدن پرشکوه ایران باستان - خانه تاریخی دیگر در آستانه خروج از ثبت آثار ملی!

شمارش معکوس برای سریال تخریب خانه مینایی!

سرانجام خلف وعده مسئولان سازمان میراث فرهنگی حوصله و تحمل وارثان خانه مینایی را به آخر رساند و باعث شد که مالکان این خانه به دیوان عدالت اداری شکایت کنند و اکنون شمارش معکوش خروج این خانه از فهرست آثار ملی و سپس تخریب آن آغاز شده است.

خبرگزاری میراث فرهنگی – گروه میراث فرهنگی - خانه مینائی یکی از آثار فاخر شهر تهران در محله منیریه است که به دلیل زیبایی‌های بیرونی و درونی و معماری بنا، توجه همگان را به خود جلب می‌کند و این موضوع باعث شد که این اثر در تاریخ سوم خرداد سال 1386همزمان با آزاد سازی خرمشهر به شماره 19168 در فهرست آثار ملی کشور قرار گیرد.
 به گزارش کمیته پیگیری خانه‌های تاریخی، در همان ابتدا ثبت این اثر در سال 1385، به ساز و به فروش‌های منطقه قصد خریداری و تخریب این بنا را داشتند که با وعده کارشناسان میراث فرهنگی مبنی بر خرید این خانه از سوی میراث فرهنگی استان تهران و علاقمندی خاندان مینائی بر حفظ میراث پدریشان، این خاندان اجازه ثبت خانه را در فهرست ملی کشور صادر و منتظر خریداری خانه پدریشان شدند.
 بر اساس اطلاعات موجود، این وعده مسئولان میراث فرهنگی عملی نشد و حتی در سال 87 نیز کارشناسان رسمی دادگستری، قیمت گذاری  روی این خانه انجام دادند و مبلغ 900 میلیون تومان برای خریداری این خانه تخمین زده شد ولی با توجه به اینکه خانه مینائی در الویت سوم خرید و تملک سال 86 میراث فرهنگی قرار داشت، به دلیل کمبود اعتبارات و تامین هزینه‌های خرید این خانه از سوی معاونت توسعه و مدیریت سازمان متبوع؛ خریداری این خانه از سوی سازمان میراث فرهنگی بی نتیجه باقی ماند.
 
دیگر این پنجره به روی کسی گشوده نخواهد شد
خاندان مینائی تلاش‌های خود برای حفظ این اثر را تا مدیریت وقت میراث فرهنگی نیز پیگیری کردند و در سال 89 دیداری با بقائی مدیر سازمان میراث فرهنگی کشور انجام دادند و خواستار خریداری این خانه تاریخی شدند ولی مدیریت وقت مبلغ اعلام شده را سنگین و از توان میراث فرهنگی کشورخارج شده اعلام کرد.
 ورثه مینائی بنا به وصیت پدرشان مبنی بر حفظ این خانه در تلاش هستند تا این میراث فرهنگی کشور را حفظ کنند اما از 6 نفر ورثه فوق الذکر که غالباً فرهنگی هستند، چهار نفر مستاجر و اجاره نشین وجود دارد و عدم توان مالی باعث شده است که خاندان مینائی در انجام وصیت پدرشان با مشکلاتی رو به رو شوند.
 حال خاندان مینائی بهمن ماه سال گذشته نامه ای خاطب به دیوان عدالت اداری تنظیم کرده و از این مرجع قانونی خواستار شدند تا به رغم  خواسته قلبی و وصیت پدریشان، این خانه را از ثبت آثار ملی کشور خارج کند تا شاید مشکلات پنج ساله این خاندان به پایان برسد.
 در 7 اردیبهشت سال جاری اولین جلسه دیوان عدالت اداری مبنی بر شکایت خاندان مینائی از سازمان میراث فرهنگی و خارج شدن این خانه از فهرست آثار ملی کشور برگزار شد و متاسفانه هیچ یکی از وکلاء این سازمان در جلسه فوق حضور پیدا نکردند و تنها با ارسال نامه‌ای خطاب به جعفری رئیس شعبه 7 دیوان عدالت اداری، ابراز داشتند که "این خانه تنها در فهرست آثار ملی کشور ثبت است و میراث فرهنگی هیچ تملکی روی این خانه ندارد و این خاندان می‌توانند براحتی این خانه را به فروش برسانند."
 خانه مینائی اگر تا به کنون دوام آورده است و تخریب نشده است، تنها به خاطر دغدغه مرحوم مینائی و ورثه آنان بر حفظ خانه پدری و همچنین میراث فرهنگی کشورشان است و تا کنون نیز بهایی زیادی بابت این موضوع دادند و از جمله اینکه در سال 1348 گچ بری ای زیبا این خانه به مبلغ 30هزار ریال توسط یک استادکار ماهر نقاشی شد و یا بارها سقف حمام طبقه دوم و آشپزخانه طبقه اول فرو ریخته است و ورثه مینائی با هزینه شخصی خود آن را مرمت و تعمییر کرده‌اند و یا اینکه این خانه بارها و بارها در خطر اتش‌سوزی قرار گرفته است ولی با این اوصاف خانه مینائی نیاز به مرمت دارد و کارشناسان میراث طی بازدید سال گذشته 40 میلیون تومان برای مرمت این خانه تخمین زدند ولی ورثه این رقم را کم و برآورد هزینه آنها 300 میلیون تومان است.
 حال باید منتظر رای قطعی دیوان عدالت اداری ظرف یک ماه آینده در زمینه خانه مینائی بود که آیا این خانه از ثبت آثار ملی کشور خارج می‌شود و یا دیوان رای به تخلف و عدم تعهدات میراث خواهد داد که در این صورت میراث فرهنگی موظف به خریداری این خانه می‌شود و صورت خانه مینائی به عنوان هویت 70 میلیون ایرانی باقی خواهد ماند.
 خانه مینائی روزگاری جزو املاک منیریه زن کامران میرزا نایب السلطنه پسر سوم ناصرالدین شاه قرار داشت و سپس بعداز فوت کامران میرزا، زمین‌های این محله به عبدالحسین میرزا فرمانفرما نوه سردار دلیر ایرانی عباس میرزا، یکی از شاهزاده های قاجاری و نخست وزیر ایران فروخته می شود.
 این خانه نیز باقیمانده از خانه‌های عبدالحسین میرزا فرمانفرماست که از لحاظ معماری و آجر چینی‌های نمای بیرونی، در کل ایران بی همتاست و طاووس و یا ققنوس‌های نما بیرونی خانه که به وسیله آجرهای تراشیده شده به این صورت در آمده؛ در کل ایران بی‌نظیر است و با از ثبت خارج شدن این خانه، طاووس‌های شهر نیز نابود می شود.


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر